Δύσκολο το έργο του σύγχρονου εκπαιδευτή!  - Image d'illustration

Δύσκολο το έργο του σύγχρονου εκπαιδευτή !

Θα ήθελα να μοιραστώ τον προβληματισμό μου για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος εκπαιδευτικός στην εφαρμογή των νέων παιδαγωγικών και διδακτικών μεθόδων.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι καθηγητές οι οποίοι προσπαθούν να προωθήσουν τις πιο σύγχρονες κι επιστημονικά - από παιδαγωγικής/διδακτικής σκοπιάς - ορθές μεθόδους διδασκαλίας, βρίσκονται αντιμέτωποι με ανήσυχους γονείς οι οποίοι έχουν ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης, πρακτικές διδασκαλίας πιο ευρέως γνωστές και πιο « παραδοσιακές », απλά και μόνο επειδή « μεγάλωσαν και πρόκοψαν » μ’αυτές . Δεν πιστεύω ότι κάποιες μέθοδοι πρέπει να αποφεύγονται ή να προτιμούνται - αντίθετα, πολλές συνδυάζονται - αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο : Είναι σύνηθες ο γονέας να « κατακρίνει » την όποια στρατηγική διδασκαλίας απλά και μόνο επειδή είναι πρωτόγνωρη και παντελώς άγνωστη για εκείνον.

Προκύπτει πρόβλημα, λοιπόν, διότι παρά το γεγονός ότι - συνήθως- δεν κατέχει επαρκή και σχετική επιστημονική κατάρτηση, παρεμβαίνει στην εκπαιδευτική διαδικασία, καλοπροαίρετα μεν, αλλά με καταστροφικές συνέπειες για τον εκπαιδευτή και τον εκπαιδευόμενο : εκμηδενίζεται τόσο η προσπάθεια του μεν όσο και η πρόοδος του δε.
Βάσει εμπειρίας, έχω παρατηρήσει ότι, όταν ο εκπαιδευόμενος αλλάξει τρόπο μελέτης στο σπίτι και υιοθετήσει πρωτότυπες μεθόδους εκμάθησης, ο γονιός αρχίζει να αμφισβητεί την εγκυρότητα της διδακτικής πρακτικής του εκπαιδευτή και το κύρος του τελευταίου. Πολλοί γονείς διαμορφώνουν μια λανθασμένη εικόνα σχετικά με τη μόρφωση των παιδιών τους, και η ανησυχία τους κινεί πολλές φορές σε ακατάλληλες ενέργειες.

Το πιο συνηθισμένο είναι ο γονέας να απαιτεί από το παιδί του, περισσότερη εργασία από εκείνη που έδωσε ο καθηγητής για το σπίτι. Θεωρεί λογικό ότι είναι προτιμότερο το παιδί να μάθει 10 τυχαίες προτάσεις παραπάνω για ορθογραφία, κι όχι μόνο τις 5 προτάσεις ενός διαλόγου που « ενσωματώνουν » το γραμματικό φαινόμενο που ο μαθητής έχει μόλις διδαχθεί εκείνη την ημέρα. Δεν λέω ότι αυτό είναι λάθος. Αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, άλλος είναι ο στόχος του γονέα (στείρα απομνημόνευση μεμονωμένων λέξεων από το παιδί του) κι άλλος ο στόχος του καθηγητή (αφομοίωση από τον μαθητή επικοινωνιακών πράξεων μέσα από λειτουργικές προτάσεις).

Άλλη καλοπροαίρετη αλλά ατυχής παρέμβαση ενός προβληματισμένου γονέα : να εκφράζει την ανησυχία του για την επαγγελματικότητα του καθηγητή με τέτοιο τρόπο που να « υποβαθμίζει » τη σχέση εμπιστοσύνης μαθητή - καθηγητή και διευθυντή - καθηγητή η οποία, δυστυχώς, μπορεί να οδηγήσει σε αποχώρηση του μαθητή από την τάξη, και σε έσχατες περιπτώσεις σε απόλυση η στη μη-ανανέωση σύμβασης του εν λόγω καθηγητή (στην ιδιωτική εκπαίδευση).

Καταλαβαίνετε την τροπή που παίρνει η κατάσταση. Η μη έγκυρη ενημέρωση των γονιών μπορεί να αποτελέσει απειλή τόσο για την πρόοδο του παιδιού τόσο για την επαγγελματική σταδιοδρομία του καθηγητή !!!

Προτείνω λοιπόν την έγκυρη ενημέρωση των γονιών σε θέματα όχι μόνο προόδου αλλά και στρατηγικής μάθησης ώστε ο γονιός να είναι ενήμερος για τις παιδαγωγικές εξελίξεις αλλά και το κύρος και το έργο του καθηγητή να μην αμφισβητείται.

L'auteur de cet article

Jean Zorbas